Przykro mi, że…

miałem być dziewczynką, Mama nigdy tego nie powiedziała wprost
metodycznie jak chirurg dziecięcy młodzieńczy i dla „dorosłych”
odrywała boleśnie czułem się winny
resztkę penisa schowałem pod językiem
jak pacjenci tabletkę której nie chcą zażywać, nie złapano mnie
zdołałem
spłodzić dwoje dzieci i na tym skończona sprawa, rozpadł się pewnego dnia, pochowałem go w doniczce z kaktusem
umarł kaktus kutas kukas
żyję nie mając pojęcia po co, albo właśnie mając
Hitler był potrzebny jak Judasz żeby wypełniła się przepowiednia
Pisma i Historia Zbawienia, już nie wiem, dzieci
biegają nie umiem zapewnić im bezpieczeń-
stwa, przynoszę straty, dopłacam do wykonywanej pracy znów boję się wyjść z domu który niedługo zabierze Komornik
ostoja bezpieczeństwa – Dom
kornik mornik, kornik-mornik puk puk huk
wynocha
świt nie wróży dobrego dnia nie potrafię się modlić
w o n n a r e n t ę
porażka dostać porażka nie dostać
k t o to j a?

walenie w drzwi:
Milicja! Policja! CJA! Prokuratura Kraków-Podgórze! PKP!
cja-nek, nie mam na stanie nie będę zabijać.

5 myśli na temat “Przykro mi, że…”

  1. Czarno widzę. Na zmianę płci już chyba za późno, a jeszcze jak komornik stoi za drzwiami to już klapa. To kosztuje fortunę. Hitlerów i Judaszów sami reanimujemy , co jakiś czas. Potrzeba bycia zdradzonym jest wielka. Pozdrawiam

    Polubienie

    1. zmieniać płci nie mam zamiaru. komornik jeszcze nie, za jakieś pół roku. bycie zdradzonym? – nie – zwyczajna przegrana. banał.
      jest jeszcze odpowiedzialność za dzieci. to temat dwóch ostatnich wierszy. to, niestety, banałem nie jest.
      Pozdrawiam.

      Polubienie

      1. …a Judasz, wg mnie, jest najtragiczniejszą postacią z Biblii. Poczytaj, jeśli nie znasz dobrze: Jezus pyta Judasza przed zdradą:
        „czy jesteś gotowy?”
        „tak, Panie”
        „czyń swoją powinność” – odpowiedź Zbawiciela.
        Pozdrawiam.

        Polubienie

  2. Zawsze odczuwałam współczucie słuchając o Judaszu. Potem trochę go „przerobiłam”. Zdrajca, a może patriota? Postać postawiona przed wielkim dylematem, być wiernym swojemu ludowi czy Bogu? Tragedia wewnętrzna Judasza pokazuje, że człowiek musi stanąć przed wielkim sędzią własnego sumienia.
    Zdradzonym nie przez kogoś, ale swoje zamierzenia, plany czy ideały. Wybieramy to, co sądzimy, że dla nas i najbliższych będzie najlepsze nie zawsze licząc się z konsekwencjami.
    Pozdrawiam

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s